Υπήρξε ο «ξανθός άγγελος» του ελληνικού μπαλέτου, ένα προσωνύμιο που γεννήθηκε από την κατάξανθη, χαρακτηριστική κόμη του, αλλά έμεινε ζωντανό χάρη στο ταλέντο και τη σκηνική του λάμψη. 

Συνέντευξη στην Τεριάννα Παππά

Ο Άγγελος Χατζής διέγραψε μια σπουδαία πορεία ως πρώτος χορευτής, χορογράφος και δάσκαλος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ενώ οι συνεργασίες του εκτείνονται από την Ελλάδα έως το εξωτερικό. «Στις πρεμιέρες μου, τα λουλούδια έφταναν από το καμαρίνι μέχρι την είσοδο του θεάτρου», μας λέει, θυμίζοντας μια εποχή όπου η αποθέωση είχε τη μορφή αμέτρητων ανθοδεσμών. 

Πρόσφατα βρέθηκε στην Εθνική Όπερα της Οδησσού, όπου δίδαξε το δικό του λεξιλόγιο της κίνησης και γνώρισε την αποδοχή και το θερμό χειροκρότημα τόσο των μαθητών όσο και των καθηγητών. Στις σελίδες του Άλως ανοίγει την καρδιά του και μιλά για το σώμα· ως εργαλείο έκφρασης, ως φορέα μνήμης, ως τόπο πειθαρχίας, αλλά και ως το μοναδικό μέσο μέσα από το οποίο η ψυχή μπορεί να γίνει κίνηση.

Ποιες σωματικές ποιότητες αναζητούσες σε έναν χορευτή;

Πάντα στη διδασκαλία -αλλά και περισσότερο στη χορογραφία- έψαχνα για τα καλύτερα σώματα, χωρίς αυτό να αποκλείει σώματα που δεν είναι τέλεια.

Πώς αντιλαμβάνεσαι ότι ένας χορευτής είχε πραγματικές δυνατότητες εξέλιξης; 

Εκτός από τις προδιαγραφές που απαιτούνται, υπάρχει και η διαχείριση του σώματος μέσω μελέτης και ταλέντου.

Υπάρχουν χαρακτηριστικά που θεωρείς πιο σημαντικά από την τεχνική κατάρτιση; 

Και βέβαια... Λέγεται ταλέντο, ταμπεραμέντο, διάθεση, κουλτούρα και πάνω απ' όλα ομορφιά. Για εμένα η εμφάνιση σε συνεργασία με άλλα πράγματα ήταν και είναι απαραίτητη.

Πώς επηρέαζε ο χαρακτήρας και η συνεργασία του χορευτή την πορεία του μέσα στην ομάδα ή την καριέρα του;

Ένας αλαζονικός, ή κακός χαρακτήρας, είναι κακός σύμβουλος για την καριέρα. Μάλλον δείχνει κουτό άνθρωπο και δύσκολα μπορεί να κάνει καριέρα. 

Ποιες ιδιότητες πιστεύεις ότι χρειάζεται να καλλιεργεί ένας νέος χορευτής για να έχει μια μακροχρόνια επιτυχημένη πορεία;

Τύχη, έναν οργανισμό σωστό, με υγεία, και σωστή συντήρηση. Παν μέτρον άριστο...

Ποιο πιστεύεις ότι ήταν το πιο σημαντικό μάθημα που σου δίδαξε το ίδιο σου το σώμα;

Κλασική σπουδή και αυστηρά κλασικό μπαλέτο.

Πώς θα εξισορροπούσες την πειθαρχία με την ξεκούραση αν είχες την ευκαιρία να γυρίσεις το χρόνο πίσω;

Όλα χρειάζονται για να αποδώσει ο επαγγελματίας... Ακόμα και τα απαγορευμένα.

Ένας αλαζονικός, ή κακός χαρακτήρας, είναι κακός σύμβουλος για την καριέρα. 

Πόσο  έχει αλλάξει η σχέση σου με το σώμα σου σε όλη τη διάρκεια της πορείας σου;

Το σώμα είναι μεταβλητό... Κάθε δέκα χρόνια αλλάζει. Καλό είναι να προσέχουμε.

Πιστεύεις υπάρχει χορευτική ευφορία και πώς την διακρίνεις;

Και βέβαια πρέπει να υπάρχει η ψυχολογική υποστήριξη και κατάσταση.  Είναι απαραίτητο να υπάρχει.

Πιστεύεις ότι υπάρχουν τεχνικές ισάξιες με τις δικές σου;

Βέβαια! Και πολύ, μα πολύ καλύτερες, όμως θα πρέπει να βάλουμε και το θέμα ταμπεραμέντου και ομορφιάς  Ειδάλλως βλέπαμε τη Νάντια Κομανέντσι και τελείωνε η υπόθεση.

Τι θα ήθελες να δεις στο μέλλον απο νεότερους χορευτές και χορογράφους όσον αφορά το χειρισμό του σώματος;

Να ξεπερνούν τις αξίες από την προηγούμενη γενιά. Μόνο τότε η τέχνη πάει εμπρός.

Τι γνώμη έχεις για τον χορό σήμερα στην Ελλάδα

Τη χειρότερη.

Τι θυσίες χρειάστηκε να κάνεις για στη διαδρομή σου στην ορχηστρική Τέχνη;

Καμία θυσία... Έτρωγα τα πάντα, όμως μέσα από την εργασία, μάθημα, πρόβα, παράσταση υπήρχαν καύσεις που με κρατούσαν στα 60 κιλά.

Πώς φαντάζεσαι τη σωματική προετοιμασία ενός νεότερου χορογράφου που να σέβεται όμως και όρια του δικού σου χρόνου;

Εξαρτάται τι ανάγκες έχει το σώμα. Τότε θα υπάρξει και η κατάλληλη δουλειά.

Με τι θα ήθελες να πειραματιστείς;

Με τίποτα. Παρότι είμαι στο τέλος τις καριέρας μου, έχω προτάσεις και συμβόλαια για χορογραφίες.

Ποια στοιχεία από τη γνώση σου πάνω στο χορευτικό σώμα έχεις κρατήσει μέχρι σήμερα;

Ότι υπάρχουν τρία είδη σωμάτων. Αυτά που είναι έτοιμο για χορό κλασικό. Αυτά που με πολύ κόπο τα φτιάχνουμε για το κλασικό. Και αυτά που δεν πρόκειται να χορέψουν ποτέ... Ας κάνουν... μοντέρνο.