Πόσα πρόσωπα κρύβει η Ελένη Ουζουνίδου;

Αν συναντούσες την Ελένη Ουζουνίδου στον δρόμο, ποια θα νόμιζες ότι είναι; Η Ευτυχία από τις «Σέρρες»; Η δολοπλόκα Ζαμπέλα; Η μοναχική Σταματία, το γένος Αργυροπούλου; Η ανατρεπτική Λυσιστράτη; Κι όμως, δεν είναι τίποτα από όλα αυτά. Ή, ίσως, είναι λίγο απ' όλα. Γιατί η Ελένη Ουζουνίδου διαθέτει το σπάνιο χάρισμα να εξαφανίζεται πίσω από κάθε ρόλο, πείθοντάς μας κάθε φορά ότι έχουμε απέναντί μας έναν εντελώς διαφορετικό άνθρωπο.

– Ποια είναι η μεγαλύτερη παρεξήγηση που έχουν σχηματίσει οι άνθρωποι για εσάς;

Ότι είμαι πολύ δυναμική και στριφνή. Πολλοί με ταυτίζουν με ηρωίδες που έχω υποδυθεί, ιδιαίτερα με έναν ρόλο που έχει προβληθεί πολύ στην τηλεόραση, ενώ στην πραγματικότητα είμαι ένας εντελώς διαφορετικός άνθρωπος.

– Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στη Λένα που βλέπει το κοινό και στη Λένα που γνωρίζουν οι δικοί της άνθρωποι;

Ναι, φυσικά. Οι ρόλοι δεν είμαι εγώ. Από όλους τους τηλεοπτικούς χαρακτήρες που έχω υποδυθεί, εκείνη που αισθάνομαι ότι μου μοιάζει περισσότερο είναι η Ευτυχία από τις «Σέρρες».

– Έχετε νιώσει ποτέ εγκλωβισμένη σε μια εικόνα που δεν σας αντιπροσώπευε;

Όχι, ποτέ.

– Πόσο εύκολο είναι να παραμένει κανείς ο εαυτός του όταν βρίσκεται διαρκώς στο επίκεντρο;

Για μένα είναι πολύ εύκολο. Είναι καθαρά θέμα χαρακτήρα.

– Υπάρχει κάποιος ρόλος που σας αποκάλυψε κάτι για τον εαυτό σας;

Όλοι οι ρόλοι αποκαλύπτουν κάτι. Κάθε φορά ανακαλύπτω και μια διαφορετική πλευρά του εαυτού μου.

– Ποια στοιχεία από τις ηρωίδες σας έχετε κρατήσει;

Προσπαθώ πάντα να κρατώ το καλύτερο και το πιο υγιές κομμάτι τους.

Είμαι αρκετά θαρραλέα, πολύ πεισματάρα και μάλλον βρίσκομαι στα όρια της μικροβιοφοβίας.

– Υπάρχει κάποια ηρωίδα που θεωρείτε πως ήταν πιο κοντά σας;

Στο θέατρο θα έλεγα όλες και καμία. Πιστεύω πως κάθε άνθρωπος κουβαλά μέσα του χιλιάδες διαφορετικές εκδοχές του εαυτού του.

– Τελικά οι ρόλοι μάς κρύβουν ή μας αποκαλύπτουν;

Μας αποκαλύπτουν. Αυτός είναι και ο λόγος ύπαρξής τους.

– Πόσο προσωπικά λειτουργείτε όταν «χτίζετε» έναν χαρακτήρα;

Ξεκινάς πάντα από αυτά που γνωρίζεις. Από τις δικές σου εμπειρίες, τα δικά σου συναισθήματα. Πάνω σε αυτά χτίζεται όλη η διαδρομή του ρόλου.

– Πόσες διαφορετικές γυναίκες πιστεύετε ότι κουβαλάτε μέσα σας;

Χιλιάδες. Για να μην πω εκατομμύρια. Κάθε άνθρωπος κουβαλά έναν ολόκληρο κόσμο μέσα του.

– Δένεστε με τους ρόλους σας;

Όχι ιδιαίτερα.

– Έχετε κρατήσει κάποιο αντικείμενο από κάποιον ρόλο;

Όχι, ποτέ.

– Αν έπρεπε να περιγράψετε τον εαυτό σας με χαρακτηριστικά που δεν περιμένει ο κόσμος, ποια θα ήταν αυτά;

Με δυσκολεύουν πολύ αυτού του είδους οι περιγραφές. Θα έλεγα, πάντως, ότι είμαι αρκετά θαρραλέα, πολύ πεισματάρα και μάλλον βρίσκομαι στα όρια της μικροβιοφοβίας.

– Τι δεν γνωρίζει ο κόσμος για εσάς;

Νομίζω ότι γνωρίζει μόλις το ένα τοις εκατό του εαυτού μου. Όλα τα υπόλοιπα τα κρατώ για μένα και για τους πολύ κοντινούς μου ανθρώπους.

– Υπάρχει μια πλευρά που θέλετε συνειδητά να προστατεύετε;

Ναι. Το μεγαλύτερο κομμάτι του εαυτού μου.

– Πότε νιώθετε πιο αληθινή; Στη σκηνή, μπροστά στην κάμερα ή στο σπίτι;

Και στις τρεις περιπτώσεις. Ίσως, όμως, περισσότερο όταν είμαι μόνη με τον εαυτό μου.

– Πιστεύετε ότι οι άνθρωποι μπορούν πραγματικά να αφήσουν πίσω το παρελθόν τους;

Όχι. Νομίζω πως είναι πολύ δύσκολο.

– Αν κάποιος σας γνώριζε σήμερα για πρώτη φορά, τι θα θέλατε να ανακαλύψει πρώτο;
Το κοφτερό μου μυαλό. Την εξυπνάδα μου.

– Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που οι άνθρωποι παρερμηνεύουν σε εσάς;

Συχνά με συγχέουν με έναν τηλεοπτικό χαρακτήρα που ήταν ιδιαίτερα αρνητικός. Επειδή ο ρόλος αυτός αγαπήθηκε πολύ, αρκετοί θεωρούν ότι έχω και στην πραγματική ζωή αντίστοιχα χαρακτηριστικά. Στην πραγματικότητα είμαι ένας πολύ ήρεμος και ήπιος άνθρωπος.

– Στη «Λυσιστράτη» οι γυναίκες δεν σωπαίνουν· επιλέγουν την άρνηση. Μπορεί το «όχι» να είναι η πιο δυνατή μορφή λόγου;

Βεβαίως. Το «όχι» είναι μια πολύ σημαντική λέξη. Μπορεί να αποτελέσει μια μικρή, ή μάλλον μια μεγάλη, επανάσταση.

– Μετά την  sold out παράσταση στο Ηρώδειο, ακολουθεί και η μεγάλη εμφάνιση στο Θέατρο Λυκαβηττού. Πώς το βιώνετε;

Είναι μια πολύ ιδιαίτερη «Λυσιστράτη», γιατί είναι η «Λυσιστράτη» του Σταμάτη Κραουνάκη. Έχει γράψει το λιμπρέτο, τη μουσική και τους στίχους. Είναι ένα έργο που εκφράζει τη δική του αγωνία και ευαισθησία για την ειρήνη, τόσο μέσα μας όσο και γύρω μας.

Είμαι βαθιά συγκινημένη που συμμετέχω σε αυτή την παράσταση. Όταν βρίσκομαι στη σκηνή, το μόνο που σκέφτομαι είναι πώς θα υπηρετήσω όσο καλύτερα μπορώ το όραμά του, ώστε να περάσει στο κοινό το μήνυμα της ειρήνης και της συμφιλίωσης.