Οι σπουδαιότεροι designers δεν ξεκίνησαν από τη φόρμα. Ξεκίνησαν από το σώμα και τις ανάγκες του.

Πριν από κάθε εμβληματικό αντικείμενο υπήρξε μια ανθρώπινη κίνηση. Μια παλάμη που έψαχνε μια φυσική λαβή, μια πλάτη που αναζητούσε στήριξη, ένα δάχτυλο που έπρεπε να βρει το σωστό πλήκτρο χωρίς δεύτερη σκέψη. 

Το καλό design δεν επιβάλλεται στον άνθρωπο· προσαρμόζεται σε αυτόν. Παρατηρεί τον τρόπο που κινούμαστε, που αγγίζουμε, που καθόμαστε, που κρατάμε ένα αντικείμενο, και μετατρέπει αυτές τις σχεδόν ασυνείδητες κινήσεις σε μορφή. Η κίνηση μιας παλάμης, η στάση του σώματος, η θέση των ποδιών, η φυσική καμπύλη της μέσης ή το άπλωμα ενός χεριού δεν είναι απλώς καθημερινές χειρονομίες. Είναι το πρώτο σχέδιο, πάνω στο οποίο χτίζονται αντικείμενα που αντέχουν στον χρόνο.

Ίσως γι' αυτό τα πιο εμβληματικά έργα του σύγχρονου design δεν χρειάζονται οδηγίες χρήσης. Το σώμα γνωρίζει ήδη πώς να τα χρησιμοποιήσει. Πριν από το σχέδιο, λοιπόν, υπάρχει πάντα ο άνθρωπος.

Το καλό design δεν επιβάλλεται στο σώμα. 

Συνεργάζεται μαζί του.

Το δάχτυλο
Dieter Rams — ET66 Calculator

Ο Dieter Rams απέδειξε ότι ακόμη και ένας υπολογιστής τσέπης μπορεί να σχεδιαστεί με απόλυτο σεβασμό στον τρόπο που κινείται το χέρι. Η θέση κάθε πλήκτρου, οι αποστάσεις και η καθαρότητα της διάταξης λειτουργούν σχεδόν ενστικτωδώς. Το δάχτυλο βρίσκει τη σωστή διαδρομή πριν ακόμη το σκεφτεί.

Η παλάμη
Naoto Fukasawa — INFOBAR2

Ο Naoto Fukasawa δεν σχεδίασε απλώς ένα όμορφο κινητό τηλέφωνο. Σχεδίασε τον τρόπο με τον οποίο ένα κινητό «κάθεται» μέσα στην παλάμη. Οι καμπύλες, οι αναλογίες και η αίσθηση της αφής μετατρέπουν τη χρήση του σε μια φυσική προέκταση του χεριού, αποδεικνύοντας ότι το καλύτερο design είναι αυτό που σχεδόν ξεχνάς ότι υπάρχει.

Η χειρονομία
Jasper Morrison — Door Handle

Μια λαβή είναι ίσως το αντικείμενο που χρησιμοποιούμε περισσότερο μέσα στην ημέρα, χωρίς ποτέ να την σκεφτόμαστε. Ο Jasper Morrison σχεδίασε μια χειρονομία και όχι απλώς ένα αντικείμενο. Η φόρμα της ακολουθεί τον τρόπο που το χέρι την πλησιάζει και την αγκαλιάζει, κάνοντας την κίνηση να μοιάζει αυτονόητη.

Η στάση
Jasper Morrison — Thinking Man's Chair (1988)

Η Thinking Man's Chair δεν σχεδιάστηκε για να εντυπωσιάσει, αλλά για να φιλοξενήσει το σώμα. Ο Morrison απογυμνώνει την καρέκλα από κάθε περιττό στοιχείο και αφήνει μόνο ό,τι είναι απαραίτητο για μια φυσική, ήρεμη στάση. Είναι ένα αντικείμενο που δεν ζητά να το θαυμάσεις, αλλά να ζήσεις μαζί του.

Η ισορροπία
Konstantin Grcic — Chair_ONE

Με την πρώτη ματιά η Chair_ONE μοιάζει αυστηρή, σχεδόν γλυπτική. Στην πραγματικότητα, όμως, πίσω από τη γεωμετρική της μορφή κρύβεται μια βαθιά μελέτη της ισορροπίας και της στάσης του σώματος. Ο Konstantin Grcic αποδεικνύει ότι ακόμη και το πιο τολμηρό design γεννιέται από την σχέση του ανθρώπου με την κίνηση και όχι από την επιθυμία για εντυπωσιασμό.

Ίσως τελικά όλα να είναι γραμμένα πάνω στο σώμα. Ακόμη και το ίδιο το design. Γιατί πριν υπάρξει η γραμμή του σχεδιαστή, υπήρξε η κίνηση του ανθρώπου. Και τα πιο διαχρονικά αντικείμενα είναι εκείνα που το σώμα αναγνωρίζει πριν ακόμη τα επεξεργαστεί το μυαλό.