Οι δεύτερες ευκαιρίες δεν ανήκουν μόνο στους ανθρώπους. Ανήκουν και στους τόπους...
Μια βιομηχανική εγκατάσταση της δεκαετίας του 1920 αποκτά μια δεύτερη ζωή και μετατρέπεται σε έναν από τους πιο ιδιαίτερους προορισμούς φιλοξενίας στην Ελλάδα, αποδεικνύοντας ότι η αληθινή μεταμόρφωση δεν σημαίνει να ξεχνάς το παρελθόν σου, αλλά να το επαναπροσδιορίζεις.
Με την πρώτη ματιά, το Dexamenes δεν θυμίζει ξενοδοχείο. Οι αδρές επιφάνειες από σκυρόδεμα, οι παλιές δεξαμενές κρασιού, οι μεταλλικές κατασκευές και η αυστηρή βιομηχανική αισθητική παραπέμπουν περισσότερο σε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο παρά σε έναν χώρο φιλοξενίας δίπλα στη θάλασσα. Κι όμως, ακριβώς εκεί κρύβεται η γοητεία του. Πίσω από την πρώτη εντύπωση αποκαλύπτεται ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα επανάχρησης βιομηχανικής αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα.
Οι δεξαμενές που κάποτε γέμιζαν με κρασί φιλοξενούν σήμερα ανθρώπους, συζητήσεις, δείπνα, κινηματογραφικές προβολές και πολιτιστικές δράσεις.
Όταν οι δεξαμενές γεμίζουν ιστορίες
Χτισμένο στα τέλη της δεκαετίας του 1920, το συγκρότημα λειτουργούσε ως οινοποιείο σε μια εποχή που η περιοχή άνθιζε χάρη στην παραγωγή και την εξαγωγή κρασιού. Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, οι τεράστιες δεξαμενές που φιλοξενούσαν χιλιάδες λίτρα κρασιού μετατράπηκαν σε δωμάτια, χωρίς όμως να χαθεί η μνήμη του τόπου. Οι σωλήνες, τα μεταλλικά στοιχεία, οι επιφάνειες του σκυροδέματος και οι ατέλειες που άφησε ο χρόνος παραμένουν εμφανείς, υπενθυμίζοντας διαρκώς την προηγούμενη ζωή του κτιρίου.
Παραδοσιακές γεύσεις, σύγχρονες τεχνικές και προσωπικές αφηγήσεις συνθέτουν μια πολυαισθητηριακή εμπειρία.
Το πιο ενδιαφέρον, όμως, δεν είναι η αρχιτεκτονική μεταμόρφωση. Είναι η φιλοσοφία που τη συνοδεύει. Το Dexamenes δεν επιχειρεί να κρύψει την ιστορία του ούτε να μεταμφιεστεί σε κάτι διαφορετικό. Το παλιό δεν εξαφανίζεται μπροστά στο νέο· συνυπάρχει μαζί του. Το βιομηχανικό γίνεται ζεστό, το αυστηρό φιλόξενο και οι δεξαμενές που κάποτε γέμιζαν με κρασί φιλοξενούν σήμερα ανθρώπους, συζητήσεις, δείπνα, κινηματογραφικές προβολές και πολιτιστικές δράσεις.
Το ίδιο ποιητική είναι και η εμπειρία Kantharos Gatherings: The Tendre Edition. Εδώ το κρασί παύει να είναι απλώς ένα ποτό και γίνεται φορέας αναμνήσεων. Οι συμμετέχοντες καλούνται να αναγνωρίσουν αρώματα, γεύσεις και συναισθήματα, ανακαλύπτοντας πως ένα ποτήρι κρασί μπορεί να τους επιστρέψει σε ένα καλοκαίρι που πέρασε, σε έναν άνθρωπο που έφυγε ή σε μια ιστορία που εξακολουθεί να ζει μέσα τους.
Κάθε Κυριακή του καλοκαιριού, μία από τις ιστορικές δεξαμενές αλλάζει ξανά μορφή. Οι Dex.Sundays are for Cinema μετατρέπουν τον βιομηχανικό χώρο σε θερινό κινηματογράφο, δημιουργώντας μια εμπειρία όπου το σινεμά, η αρχιτεκτονική και το καλοκαιρινό φως συνυπάρχουν σε ένα σκηνικό που μοιάζει βγαλμένο από ταινία.
Ίσως, τελικά, αυτό να είναι το πιο γοητευτικό χαρακτηριστικό του Dexamenes. Δεν προσπαθεί ποτέ να κρύψει τι υπήρξε. Αντίθετα, αξιοποιεί το παρελθόν του ως πρώτη ύλη για να δημιουργήσει κάτι απολύτως σύγχρονο. Δεν αρνείται την ταυτότητά του· τη μεταμορφώνει.
Ο άνθρωπος που είδε αλλιώς το παρελθόν
Πίσω από το Dexamenes Seaside Hotel βρίσκεται ο Νίκος Καράφλος, ένας δημιουργός που αντιμετωπίζει τη φιλοξενία όχι ως μια τουριστική υπηρεσία, αλλά ως μια ολοκληρωμένη πολιτιστική εμπειρία. Με σπουδές στη Μηχανική, την Επιστήμη Υπολογιστών, τον Φωτισμό και τα Πολυμέσα, και με σημαντικές διακρίσεις ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια, ακολούθησε μια πορεία που συνδύασε την τεχνολογία, τον σχεδιασμό και τη δημιουργική σκέψη.
Η επαγγελματική του διαδρομή τον οδήγησε στην αρχιτεκτονική ομάδα K-Studio, όπου κατείχε διευθυντική θέση έως το 2016. Λίγο αργότερα, επέστρεψε στον τόπο καταγωγής του με μια φαινομενικά παράτολμη ιδέα: να δώσει νέα ζωή σε ένα εγκαταλελειμμένο οινοποιείο του Μεσοπολέμου και να δημιουργήσει έναν χώρο που θα επαναπροσδιόριζε την έννοια της φιλοξενίας.
Η πιο ενδιαφέρουσα μεταμόρφωση είναι εκείνη που δεν διαγράφει το παρελθόν.
Έτσι γεννήθηκε το Dexamenes. Ένα πολυβραβευμένο ξενοδοχείο νέας γενιάς, όπου η διαμονή συναντά την τέχνη, το κρασί, τη γαστρονομία, τη φύση και τον τοπικό πολιτισμό. Περισσότερο από ένας χώρος φιλοξενίας, λειτουργεί ως μια ζωντανή πλατφόρμα εμπειριών, αποδεικνύοντας ότι, όπως ακριβώς και οι άνθρωποι, έτσι και οι τόποι μπορούν να αποκτήσουν μια δεύτερη ζωή όταν κάποιος τολμήσει να φανταστεί ξανά τις δυνατότητές τους.
Ίσως γι' αυτό και ο ίδιος ο Νίκος Καράφλος προτιμά να αυτοπροσδιορίζεται ως Imagineer. Ως ένας άνθρωπος που δεν αρκείται να ονειρεύεται ιδέες, αλλά τις μετατρέπει σε εμπειρίες που μπορούν να βιώσουν οι άλλοι. Και το Dexamenes είναι η πιο χαρακτηριστική απόδειξη ότι, τελικά, η πιο ενδιαφέρουσα μεταμόρφωση είναι εκείνη που δεν διαγράφει το παρελθόν, αλλά το κάνει μέρος του μέλλοντος.
