Ο Θάνος Αλεξανδρής ξετυλίγει έναν κόσμο γεμάτο πάθος, υπερβολή, ελευθερία και παρακμή. Μια προσωπική μαρτυρία για τη νύχτα που τον σημάδεψε και που, όπως ο ίδιος ομολογεί, κανένα βιβλίο δεν μπορεί να χωρέσει ολόκληρη την αλήθεια της.
Γράφει ο Θάνος Αλεξανδρής
Η νύχτα, για μένα, δεν ήταν ποτέ το σκοτάδι, αλλά ένα παράλληλο σύμπαν, λουσμένο στα φώτα νέον και μια πατρίδα για όλους εμάς που δεν χωρούσαμε στη μέρα, την υποκρισία και σε όλους εκείνους τους προδιαγεγραμμένους κανόνες της καθώς πρέπει κοινωνίας.Η νύχτα ήταν ελευθερία, αλλά και μια γλυκιά εθιστική καταδίκη, που την έζησα και στο μεγαλείο της αλλά και σ’ ολόκληρη την ξεφτίλα της. Γιατί δεν ήμουνα ένας απλός παρατηρητής, ήμουνα εκεί πάνω στο πάλκο, στο καμαρίνι και σε ατέλειωτες διαδρομές με τα ΚΤΕΛ στις εθνικές οδούς, από Πύργο και Λάρισα μέχρι την παραμεθόριο του Έβρου. Έζησα ανάμεσα σε θεούς και δαίμονες εκεί που το πιάτο έσπαγε από αληθινό σπαραχτικό πόνο και ζωές ξοδεύτηκαν ανελέητα σε πάθη και έρωτες, στην πιο ντεκαντάνς εκδοχή τους.
Οι θαμώνες δεν ήταν απλά πελάτες, αλλά ήρωες μια σύγχρονης λαϊκής, αρχαίας τραγωδίας, κάποιες φορές ενός σκοτεινού Ντοστογιεφσκικού μυθιστορήματος και άλλοτε χαρακτήρες από ταινίες του Αλμοδοβάρ και του Κουστουρίτσα. Η νύχτα της δεκαετίας του '80 δεν ήταν απλώς ένας τρόπος διασκέδασης, ήταν μια τελετουργία μεταμόρφωσης, ένας παράλληλος κόσμος, όπου οι απλοί άνθρωποι του μόχθου περιφρονημένοι από γυναίκες και σόγια δραπέτευαν από την άχαρη ζωή τους στο συναίσθημα, στην υπερβολή, στην απόλυτη ελευθερία… Ο πελάτης ερχόταν κάθε βράδυ με σκοπό να κυριαρχήσει στο μαγαζί, στη νύχτα, σε σένα τον ίδιο και συ έπρεπε με κάθε τρόπο να τον βοηθήσεις να υποδυθεί άριστα τον άρχοντα που όριζε τις τύχες μας…
Επομένως όσο περισσότερα ξόδευε, τόσο πιο πολύ ένιωθε Θεός, ενώ σε αντίθετη περίπτωση, θα ήταν αποτυχημένος στον ρόλο που επέλεξε... Η νύχτα για μένα ήταν η σωτηρία μου, ο παράδεισός μου... μια αληθινή Κίρκη που αφέθηκα άνευ όρων στη γοητεία της και έζησα για δώδεκα ολόκληρα χρόνια το πιο συναρπαστικό κομμάτι της ζωής μου…
Αυτοί οι άνθρωποι της νύχτας με τα κουστούμια τους, τα τσιγάρα τους και τα υγρά τους μάτια ζούσαν σε μια αυθεντικότητα που η μέρα την τρομάζει. Ήταν οι δικοί μου ήρωες και αυτή η νύχτα… αυτή η νύχτα μένει πάντα ζωντανή μέσα μου, γιατί κανένα βιβλίο δεν μπορεί να χωρέσει όλη την αλήθεια της…
Φωτογράφος: Αλέξανδρος Αλεξανδρής
*Ο Θάνος Αλεξανδρής συμμετέχει ως συγγραφέας αλλά και ως performer-έκπληξη επί σκηνής στη μεγάλη μουσικοθεατρική παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ), «Αυτή η νύχτα μένει» στο Βασιλικό Θέατρο, Θεσσαλονίκη.

