Συνέντευξη στη Βίκυ Διαμάντη

Η Σοφία Καζαντζιάν και ο Μάριος Ιορδάνου ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία. Δύο σώματα, δύο διαδρομές, δύο διαφορετικές υπάρξεις που συναντήθηκαν τόσο βαθιά, ώστε οι λέξεις τους να πάψουν να αναζητούν ιδιοκτήτη. Στη ζωή, στο θέατρο, στη γραφή, η μία φωνή μοιάζει να συνεχίζει εκεί όπου σταματά η άλλη, μέχρι που χάνεται η ανάγκη να ξεχωρίσεις ποιος μίλησε πρώτος.

Σε αυτές τις λέξεις, μην αναζητήσετε ονόματα δίπλα στις απαντήσεις. Δεν έχει σημασία ποιος είπε τι. Σημασία έχει ότι οι σκέψεις γεννιούνται από έναν κοινό τόπο, εκεί όπου η αγάπη, η δημιουργία και η συνύπαρξη έχουν σμιλέψει μια κοινή γλώσσα. Όπως συμβαίνει και με τα σώματα που αγαπιούνται για χρόνια, έτσι και εδώ, το ένα αναγνωρίζει το άλλο πριν ακόμη ειπωθεί η πρώτη λέξη. Ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο αληθινό αποτύπωμα που μπορεί να αφήσει μια σχέση: όταν δεν ακούγονται δύο φωνές, αλλά ένας κοινός παλμός. Και τότε δεν έχει σημασία ποιος απαντά στις ερωτήσεις. Σημασία έχει ότι απαντά το «μαζί».

Αυτή όλων των σωμάτων που βασανίζονται –πλασμάτων και ανθρώπων– από πολέμους, βία, κακοποιήσεις και η τέχνη οφείλει να γίνεται η φωνή τους.

Πώς καταλαβαίνετε ότι ο άλλος δεν είναι καλά χωρίς να ειπωθεί ούτε μία λέξη;

Αν δεν είναι ο ένας από τους δυο μας καλά, σίγουρα δεν είναι ούτε ο άλλος.

Υπάρχει μια μικρή καθημερινή κίνηση του άλλου που αγαπάτε περισσότερο από μια μεγάλη ερωτική εξομολόγηση;

Οι κινήσεις και οι εξομολογήσεις είναι οι καθημερινές πράξεις. Η επιλογή του ανθρώπου σου να ξυπνάει και να κοιμάται δίπλα σου. Να μοιράζεται, να ονειρεύεται και να υπάρχει.

Η δημιουργία σάς φέρνει πιο κοντά ή μερικές φορές σας απομακρύνει;

Η δημιουργία πάντα ενώνει. Ανεξάρτητα από σχέσεις προσωπικές ή όχι.

Οι ήρωες που δημιουργείτε γεννιούνται από τη φαντασία ή από ανθρώπους που κουβαλάτε ακόμη μέσα σας;

Είναι μία σύνθεση. Κάθε έργο μας είναι η αφορμή να μιλήσουμε για κάτι που μας αφορά είτε επειδή το έχουμε βιώσει είτε επειδή μας αγγίζει βαθιά. Δεν υπάρχει έργο τέχνης –οποιασδήποτε τέχνης– που δεν είναι προσωπικό.

Ποιο συναίσθημα είναι πιο δύσκολο να αποτυπωθεί αληθινά στην τηλεόραση;

Όλα υπάρχουν μέσα μας. Όλα μπορούν να γίνουν λόγος, κίνηση και εικόνα. Το πιο δυνατό συναίσθημα όμως είναι εκείνο που μπορεί να γεννηθεί στους ανθρώπους που παρακολουθούν μία σειρά, ταινία ή παράσταση.

Υπάρχει κάποιος χαρακτήρας που σας άλλαξε ως ανθρώπους ενώ τον γράφατε;

Δημιουργοί μας  έκαναν στην πορεία μας να νιώσουμε ευγνωμοσύνη που υπήρχαν και κάποιοι άνθρωποι «σωθήκαμε» μέσα από τον λόγο τους, όπως ο Νίτσε, ο Κάφκα, ο Ντοστογιέφσκι, ο Λόρκα και άλλοι.

Γράφοντας μαζί, υπάρχει μια στιγμή που δεν ξέρετε ποιος έγραψε ποια φράση;

Αυτό είναι σίγουρο. Αφού το όραμα είναι κοινό και η γλώσσα που μιλάμε στη ζωή επίσης. Πραγματικά υπήρχαν ολόκληρες σκηνές στους «Μαύρους Πίνακες» που δεν ξέραμε ποιος από τους δυο τις έγραψε. Σίγουρα όμως τις ονειρευτήκαμε μαζί.

Αν σας ζητούσα να μου δείξετε ένα μόνο σημείο του σώματός σας που αφηγείται τη ζωή σας, ποιο θα ήταν και γιατί;

Κάθε γρατζουνιά πάνω στο παιχνίδι από τα γατάκια μας. Αλλά πιο πολύ αφηγούνται τη ζωή μας τα σημάδια μέσα μας: η απώλεια του σκύλου μας, ανθρώπων μας και κάθε πληγή ή στιγμή ευτυχίας.

Αν ο έρωτας άφηνε πάντα ένα ορατό σημάδι, θα ήταν ευλογία ή βάρος;

Τα σημάδια τα αφήνει η ζωή. Ο έρωτας έρχεται να τα απαλύνει ή να σκάψει πιο βαθιά στην ψυχή σου χωρίς να την τραυματίσει.

Έχετε κοιτάξει ποτέ ο ένας το σώμα του άλλου και να καταλάβετε ότι κάτι τελειώνει ή κάτι καινούργιο αρχίζει, πριν ειπωθεί οποιαδήποτε λέξη;

Το ξέρουμε πριν κοιταχτούμε. Είμαστε πάντα έτοιμοι για ξεκινήματα, αλλά και για αποχωρισμούς. 

Αν αύριο χάνατε τη μνήμη σας, πιστεύετε ότι το σώμα σας θα είχε τη μνήμη, θα αναγνώριζε ακόμη ο ένας τον άλλον;

Τι σημασία έχει; Το κάθε τώρα είναι που μετράει. Θα φτιάχναμε ένα νέο τώρα απ’ την αρχή.

Ποια φράση θα θέλατε να είναι γραμμένη πάνω στο σώμα σας όταν κάποιος σας γνωρίσει πραγματικά;

Στο σώμα καμιά. Όσο για το αν κάποιος μπορεί να γνωρίσει τον άλλον πραγματικά, δεν είναι κάτι που επιζητούμε. Ούτε καν να γνωρίσουμε εμείς πραγματικά τον εαυτό μας. Όσο σκάβεις όλο και κάτι άλλο ανακαλύπτεις.